نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

توجه به سخن شهید چمران رحمت الله علیه امروز نیاز شهرمان است

آیا قحط ارجال است؟

از شهید چمران پرسیدند: تعهد بهتر است یا تخصص؟ می گویند تقوا از تخصص لازم تر است، آ نرا می پذیرم،اما می گویم: آنکس که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد، بی تقواست.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ خبرنگار پایگاه خبری فاروج، نوشت، شهید مصطفی چمران تحمیق توده و ناآگاهی را بلای خطرناکی می داند و از این رو اعتقاد دارد که بایستی در جهت ایجاد تفکر عمیق در جامعه گام برداشت و در همین حال نباید از یاد خدا در این راه غافل بود. او حزم اندیشی و ‍ژرف نگری را دوای پیشرفت جوامع مسلمان می داند و زندگی و مبارزات خود را در همین راه صرف می کند. شهید چمران که با عرفان مانوس بوده است در مناجات های خود در این باره می گوید:‌ (خدایا هدایتم کن زیرا می دانم که گمراهی چه بلای خطرناکی است.
چمران برای آنان که برچسب بی‌سوادی را به جامعه مذهبی می چسبانند و خود را با ‍ژست روشنفکری باد می کنند، نمونه خوبی برای پی بردن به این اشتباه بزرگشان است. البته از سوی دیگر این شهید بزرگوار بیان می‌دارد که تقوا و تخصص لازمه یکدیگرند و...

ی گمان حوزه اجتماعی سیاسی و اقتصادی، لغزشگاه بزرگ همگان به ویژه بزرگان و خواص جامعه است

خداوند در آیاتی چند از جمله آیه 128 سوره اعراف یکی از شرایط دست یابی به مقام رهبری امت را تقوا می داند و در آیات 56 و 57 و 90 سوره یوسف از تقوا به عنوان مهم ترین عامل رسیدن به مقام حکومتی سخن می گوید. به این معنا که نه تنها تقوا از شرایط رهبر بلکه هر مقام و منصب حکومتی است. به عبارت دیگر اگر کسی بخواهد مسئولیت سیاسی در جامعه به عهده گیرد می بایست نخست اهل تقوا باشد.
آیه 128 سوره اعراف تبیین می کند که تقوایی که ملاک و معیار سنجش و انتخاب است، تقوایی ثابت و پایدار است. به این معنا که شخص می بایست در مسیر خودسازی و تقوا چنان پیشرفت کرده باشد که مصداق متقین بوده و تقوا در تمام تار و پودش رسوخ کرده باشد. از این آیات به دست می آید تقوایی که در حوزه سیاسی و اقتصادی مطرح می باشد به سبب همان ویژگی امور تقوای کامل و تمام است. تنها انسان هایی می بایست مسئولیت امور سیاسی و حکومتی را به عهده گیرند که در کامل ترین و عالی ترین درجه تقوا قرار گرفته باشند و مصداق متقین شوند.

گر مدعیان  مدیریت و مسئولان سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، به مردم دروغ بگویند تا مقام و منصب خویش را حفظ کنند، به سبب آن که از تقوا دور شده و آن را به کناری نهاده اند، بی اعتمادی اجتماعی را دامن زده اند که نتیجه طبیعی آن واگرایی اجتماعی و فرار سرمایه ها از آن جامعه خواهد بود.
سخن پیرامون مسئله تقوای سیاسی و ابعاد آن در تحلیل قرآنی و آموزه های آن چنان گسترده است که تبیین و بیان همه آن ها در حوصله این  کلام نیست. امید است که با بهره گیری از همین مقدار در مسیری گام برداریم که امید را در جامعه زنده کند و مردم را به سوی هم بکشاند و انسجام و وحدت را به جامعه، ارزانی کند و آرامش و آسایش را به آن بازگرداند.